Τεράστιο χάσμα με το ΔΝΤ και «μικρότερες διαφορές με τους εκπροσώπους των ευρωπαϊκών θεσμών» είναι το νέο σημείο-μηδέν στην πολύ δύσκολη, όπως αποδεικνύεται, διαπραγμάτευση για την εργασιακή μεταρρύθμιση.

Ο ολονύκτιος μαραθώνιος, που έληξε χθες τα χαράματα, λίγο πριν αναχωρήσουν οι επικεφαλής του κουαρτέτου από την Αθήνα, δεν στάθηκε αρκετός για να γεφυρωθούν οι πολύ μεγάλες διαφορές. Ελληνική πλευρά και δανειστές παραμένουν οχυρωμένοι στις θέσεις τους και γι' αυτό οι αναγκαίες υποχωρήσεις που θα μπορούσαν να ξεκλειδώσουν μια συμφωνία θα αναζητηθούν σε τηλεδιασκέψεις.

Οι ομαδικές απολύσεις μπορεί να είναι το μεγαλύτερο αλλά δεν είναι το μοναδικό «αγκάθι». Το ΔΝΤ επιμένει στην επαναφορά της ανταπεργίας (lock out), κάτι που απορρίπτει μετ' επιτάσεως η ελληνική πλευρά. Το «βέτο» στην επαναφορά του λοκ άουτ ήταν άλλωστε ένας από τους τέσσερις κεντρικούς στόχους της διαπραγματευτικής γραμμής της κυβέρνησης από το πρώτο ραντεβού με τους δανειστές. Στο κεφάλαιο αυτό, η ελληνική πλευρά επικαλείται το πόρισμα της Επιτροπής Ανεξάρτητων Εμπειρογνωμόνων, το οποίο αναφέρει πως «η Επιτροπή δεν βλέπει κάποιον επείγοντα λόγο για άρση της απαγόρευσης της ανταπεργίας». Το λοκ άουτ απαγορεύεται όποια μορφή και αν λαμβάνει, είτε είναι «επιθετική», δηλαδή ο εργοδότης προσφεύγει πρώτος σε αυτήν, είτε είναι «αμυντική», δηλαδή ο εργοδότης τη χρησιμοποιεί ως μέσο καταστολής της απεργίας των μισθωτών.

Οι ομαδικές απολύσεις
Στο κεφάλαιο των ομαδικών απολύσεων οι δανειστές εμμένουν στην πλήρη απελευθέρωση. Ζητούν δηλαδή αύξηση του ορίου από το 5% στο 10%, κατάργηση της προέγκρισης και αντικατάσταση του σημερινού συστήματος της εκ των προτέρων έγκρισης με μια διαφορετική διοικητική διαδικασία που θα επιτρέπει μόνο τον εκ των υστέρων (μετά τις απολύσεις) έλεγχο της νομιμότητας. Ταυτόχρονα, θέλουν τα μέτρα του «κοινωνικού πλάνου» που θα συνοδεύουν το σχέδιο μαζικών απολύσεων να μην είναι υποχρεωτικά για τον εργοδότη (κάτι που ζητά και ο ΣΕΒ ώστε να μην αυξάνεται το κόστος).

Στην άλλη πλευρά του τραπεζιού, η κυβέρνηση τονίζει «ότι δεν πρέπει να υπάρξει καμία αλλαγή στα όρια και στο καθεστώς της προέγκρισης». Το υπουργείο Εργασίας έχει ξεκαθαρίσει πως θεωρεί βασικό να υπάρχει προέλεγχος και να είναι ουσιαστικός.

Παράλληλα η ελληνική πλευρά «συνεχίζει να υπερασπίζεται τη θέση της ότι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις αποτελούν κομμάτι των βέλτιστων ευρωπαϊκών πρακτικών». Στο μέτωπο αυτό, που συνιστά προτεραιότητα για το υπουργείο Εργασίας, οι δανειστές δεν φαίνεται να δίνουν κάτι χειροπιαστό, αλλά το αφήνουν σε εκκρεμότητα και το παραπέμπουν για το μέλλον. Βάζουν μάλιστα στο τραπέζι και την αλλαγή της διαδικασίας μεσολάβησης και διαιτησίας, που ζητά μετ' επιτάσεως ο ΣΕΒ, παρά την αμετάκλητη απόφαση του ΣτΕ.

Στο τραπέζι πέφτει και η πορεία υλοποίησης του πρόσφατου ασφαλιστικού νόμου, με τους δανειστές να πιέζουν για σφιχτά χρονοδιαγράμματα επανυπολογισμού των κύριων συντάξεων, οριστικοποίηση του νέου τρόπου είσπραξης των εισφορών, διοικητικής ενοποίησης όλων των Ταμείων, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες ανοίγουν ξανά θέμα εφάπαξ, ζητώντας νέα αναθεώρηση του τρόπου υπολογισμού του βοηθήματος.