Τα παιδιά που ζουν σε συνθήκες φτώχειας δεν είναι πρόβλημα μόνο των αναπτυσσόμενων χωρών. Είναι επίσης πρόβλημα, και μάλιστα ραγδαία αυξανόμενο, των ανεπτυγμένων χωρών, οι οποίες όμως ζουν υπό τη βαριά σκιά της οικονομικής κρίσης.

Σύμφωνα με έκθεση που δημοσίευσε η Unicef, από το 2008, ο αριθμός των παιδιών αυτών έχει αυξηθεί σε 23 από τις 41 πλουσιότερες χώρες του κόσμου. Ανάμεσά τους και η Ελλάδα, η οποία έρχεται πρώτη -μαζί με την Ισλανδία- καταγράφοντας ένα ακόμη αρνητικό ρεκόρ.

Κατά τη διάρκεια της οικονομικής ύφεσης, ο αριθμός των παιδιών που ζούσαν σε συνθήκες φτώχειας υπερέβη κατά 2,6 εκατομμύρια τον αριθμό των παιδιών που κατάφεραν να βγουν από αυτήν (6,6 εκατομμύρια έναντι 4 εκατομμυρίων), επισημαίνεται στην έκθεση του Ερευνητικού Κέντρου του Ταμείου των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά. Τι σημαίνουν τα νούμερα όμως για τα ίδια τα παιδιά; Εχουν ελπίδες να βγουν από αυτόν τον φαύλο κύκλο ή μήπως τελικά μία ολόκληρη γενιά παγιδεύεται στη διά βίου στέρηση υλικών αγαθών, αλλά και προοπτικών; Δύσκολο να πει κανείς με βεβαιότητα. Αυτό ωστόσο που είναι σίγουρο, εκτιμούν οι συντάκτες της έκθεσης, είναι πως «όσο περισσότερο διάστημα παραμένουν αυτά τα παιδιά παγιδευμένα στον κύκλο της φτώχειας τόσο πιο δύσκολο θα είναι να αποδράσουν».

Τη μεγαλύτερη αύξηση καταγράφουν μέχρι στιγμής η Ελλάδα, με ποσοστό 40,5% (από 23% το 2008) και η Ισλανδία και έπονται η Λετονία (μαζί με την Ισπανία, με ποσοστά πάνω από 36%), η Κροατία και η Ιρλανδία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το ποσοστό παιδικής φτώχειας αγγίζει το 32%. Στον αντίποδα, όπου δηλαδή τα ποσοστά αυτά μειώθηκαν, βρίσκονται χώρες όπως η Χιλή (μείωση από 31,4% σε 22,8%).