Όχι για τις 3 Σεπτεμβρίου, όπως παλαιότερα είχε ειπωθεί, αλλά ούτε τον προσεχή Νοέμβριο, όπως εν συνεχεία είχε διαρρεύσει, μπορεί να πραγματοποιηθεί το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Αιτία η συνεχόμενη κρίση που περνά η Ιπποκράτους, καθώς η περίφημη ανασύσταση δεν έχει αποδώσει. Το πολιτικό κόστος από την πρόσφατη κυβερνητική διετία δεν είναι απλώς μεγάλο, αλλά έχει θέσει και θέμα ύπαρξης για το ΠΑΣΟΚ, ενώ κατά γενική ομολογία η νέα ηγεσία -που παρέλαβε συντρίμμια- δεν διαθέτει στοιχειώδες σχέδιο αντιμετώπισης των προβλημάτων.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, μάλιστα, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ανησυχεί σφόδρα από το -πιθανό- ενδεχόμενο να βρεθεί ένας -ή και περισσότεροι- βουλευτές που θα καταψηφίσουν τα μέτρα των 11,5 δισ., γεγονός που αν συμβεί θα προκαλέσει έντονους τριγμούς στην Ιπποκράτους. Πολύ περισσότερο που οι έως τώρα «εσωκομματικοί αντίπαλοι» (Α. Λοβέρδος και Μ. Χρυσοχοΐδης) θα υπερψηφίσουν τα μέτρα, με τους διαφωνούντες (όπως είχαν επιδείξει επί προεδρίας Γ. Παπανδρέου) να βρίσκονται πρωτίστως στο «βενιζελικό μπλοκ». Ο Ευ. Βενιζέλος, πάντως, προτίθεται να προχωρήσει σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες, ώστε να κρατήσει ενωμένη την Κοινοβουλευτική Ομάδα στο πρώτο πολύ δύσκολο τεστ-απείρως δυσκολότερο από το θέμα της παιδείας, καθώς στην ψήφιση των μέτρων εκ των πραγμάτων θα τεθεί κομματική πειθαρχία.

Η 3η του Σεπτέμβρη και η ΔΕΘ

Όσον αφορά στο χρόνο διεξαγωγής του Συνεδρίου, γίνεται λόγος πλέον-ανεπισήμως-για την άνοιξη του 2013, ελπίζοντας έως τότε να δημιουργηθεί ο στοιχειώδης κομματικός μηχανισμός, αλλά και ένα πολιτικό σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης. Στην 3η του Σεπτέμβρη πάντως, ημέρα ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ, ο Ευ. Βενιζέλος θα προχωρήσει σε λιτή διακήρυξη, ενώ θα μεταβεί και στη ΔΕΘ, χωρίς όμως –εκτός μεγάλου απροόπτου- να παραχωρήσει συνέντευξη τύπου, αλλά το σχέδιο του κόμματός του για τη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα.

Τι σημαίνει

Η μη πραγματοποίηση του Συνεδρίου, πάντως, διευκολύνει τις προσωπικές στρατηγικές κορυφαίων στελεχών όπως ο Α. Λοβέρδος, ο Μ. Χρυσοχοΐδης, η Άννα Διαμαντοπούλου, καθώς και άλλες που όπως εκτιμάται θα προκύψουν το επόμενο διάστημα, ενώ αποδυναμώνει και τα (διορισμένα) κομματικά όργανα, που λειτουργούν κυρίως ως όργανα ζύμωσης και όχι αποφάσεων. Παράλληλα επιτρέπει στους εσωκομματικούς αντιπάλους του Ευ. Βενιζέλου να τον κατηγορούν ότι παρά τις διακηρύξεις περί συλλογικότητας, κατέφυγε και αυτός στην πεπατημένη του «ενός ανδρός αρχή»…