Σειρά εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Κατερίνης προγραμματίζει το Ιδεοδρόμιο.

Η πρώτη εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη το βράδυ όπου έγινε παρουσίαση της εισήγησης του κ. Νίκου Γραικού, διδάκτορα Ιστορίας της Τέχνης "Πλατάνια, συντεχνίες, πρόσφυγες και οικήματα – Όψεις της πολιτισμικής ιστορίας. Για την ιστορία της πόλης μίλησε ο κ. Νίκος Βαρμάζης φιλόλογος, ιστορικός.

Στην εκδήλωση παρουσιάστηκε πλούσιο φωτογραφικό υλικό από το αρχείο του κ. Γραίκου.

Οι δυο ομιλητές, αναφέρθηκαν στην Κατερίνη μέσα από πρόσωπα της κεντρικής πολιτικής σκηνής, κρίσεις σε καπνό και σιτηρά, αλλά και την ψυχαγωγική δραστηριότητα και την τοπική πολιτική ζωή.

Ο κ. Βαρμάζης παρουσίασε προσωπικά εφηβικά βιώματα των πρώτων εικόνων μιας πόλης 30 χιλιάδων κατοίκων, που είχε ακόμα εντυπωμένες της μνήμες από το ασήμαντο τουρκοχώρι που ήταν.

Ο κ. Γραικός

Ο κ. Γραίκος τόνισε τη σημασία της καπνοπαραγωγής στην Κατερίνη, με την αντιστοιχία ότι έφερε αύξηση εισοδήματος κατά 52%, όταν σε όλες τις υπόλοιπες πόλεις κινήθηκε σε αυξήσεις γύρω από το 10%.

Μνημονεύθηκαν ακόμα και οι μάχες που γίνονταν τότε για ένα κομμάτι πάγου, αλλά και ο τρόπος που παρουσιάζονταν οι γυναίκες στα φύλλα των τοπικών εφημερίδων.

Η Κατερίνη χαρακτηρίστηκε ως πόλη που δομήθηκε στο αρχαίο διαχρονικό παρελθόν της περιοχής, ενώ εμποτίστηκε και από την περίοδο οθωμανικής κυριαρχίας, για να διαμορφωθεί με την ομογενοποίηση των διαφορετικών πληθυσμιακών ομάδων της, μετά και τον ερχομό των προσφύγων.

Μπορεί πολλοί να μην την θεωρούν πόλη με ρίζες στην ιστορία, ωστόσο ο κ. Γραικος υποστήριξε ότι μέσα από πολιτισμικές και διαχρονικές αξίες έχει αποκτήσει τη φυσιογνωμία της. «Μια τόσο ενδιαφέρουσα πολιτισμική ταυτότητα, την οποία συναντάς από πολλές διαφορετικές οδούς».

Ο κ. Βαρμάζης

Ο κ. Βαρμάζης αναφέρθηκε στους βλάχικους, λιβαδιώτες και μη, πληθυσμούς γύρω από την κεντρική πλατεία, αλλά και τους προσφυγικούς συνοικισμούς αστικά, χοιράδικα, μυλαύλακο, κ.τ.λ.

Περιέγραψε την ζωή στο κέντρο της Κατερίνης, αλλά και το πλινθόκτιστα προσφυγικά σπίτια των ανταρτόπληκτων που ήρθαν στην πόλη από Μοσχοπόταμο και Μηλιά για περισσότερη ασφάλεια.

Συνεχίζοντας την περιγραφή, αναφέρθηκε στο ότι είχαν επιταχθεί σχολεία για να στεγαστούν αυτοί που κατέβηκαν από τα χωριά και γινόταν μάθημα στο γυναικωνίτη εκκλησίας.

Η ανάμιξη των πληθυσμών δεν ήταν πάντα φιλική, ωστόσο το γενικό αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί μια διαφορετική, πιο σφαιρική αντίληψη.