Μοναδική στη χώρα η δομή «ΒΕΝΙΑΜΙΝ-ΑΓΚΑΛΙΑ για το παιδί»

Σύντομα κλείνει ένα χρόνο λειτουργίας

Μια από τις πιο αξιοσημείωτες και σίγουρα θετικές πρωτιές που καταγράφει ο νομός μας είναι αυτή που έχει καταφέρει ο σύλλογος προστασίας παιδιών ΒΕΝΙΑΜΙΝ, με τη λειτουργία της πρώτης Παιδικής Στέγης-Οικογενειακής Εστίας στην Κατερίνη. Μέσα στην ΑΓΚΑΛΙΑ της τέσσερα παιδιά έχουν βρει τη σπιτική ζεστασιά, τους γονείς και ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνουν με αγάπη.

Έχοντας αποκτήσει άδεια ίδρυσης και λειτουργίας η δομή «ΒΕΝΙΑΜΙΝ - ΑΓΚΑΛΙΑ για το παιδί» ξεκίνησε τη λειτουργία της από το Δεκέμβριο του 2010, κάτω από την προστασία του Συλλόγου Προστασίας Παιδιών ΒΕΝΙΑΜΙΝ. Αυτή τη στιγμή η Αννίτα, η Φυλίτσα, η Σεμίνα και ο Στράτος ζουν μέσα στην οικογενειακή ατμόσφαιρα που τους προσφέρεται, πηγαίνουν στο σχολείο και κάνουν όνειρα για το μέλλον όπως όλα τα παιδιά.

Σύμφωνα με τα μεσοπρόθεσμα σχέδια του συλλόγου σε δέκα χρόνια θα υπάρχουν δέκα ΑΓΚΑΛΙΕΣ σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Πίστη των ανθρώπων του ΒΕΝΙΑΜΙΝ είναι ότι κάθε παιδί έχει το δικαίωμα να μεγαλώσει σε ένα οικογενειακό περιβάλλον, όχι σε ίδρυμα. Το μοντέλο αυτό είναι ξεκάθαρα μια δομή οικογένειας, όχι ιδρύματος. Οι ιδρυτές του ΒΕΝΙΑΜΙΝ, όπως αναφέρουν, «μεγαλώνοντας στο καλύτερο ορφανοτροφείο του 1950-1960 πιστεύουμε ότι έχουν το ηθικό δικαίωμα να φωνάξουμε από τα βάθη της καρδιάς τους, ΣΤΟΠ στην ιδρυματοποίηση, ΣΤΟΠ στο μοντέλο του ιδρύματος».

Η προσπάθεια αυτή άρχισε να αποδίδει καρπούς μετά από χρόνιες κοπιαστικές προσπάθειες του προέδρου Χάρη Αναστασίου, των ανθρώπων του συλλόγου, αλλά και πολλών που βοηθούν εθελοντικά. Μάλιστα, για τη χρηματοδότηση του εγχειρήματος είχε πραγματοποιηθεί και έρανος στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Η αντιπρόεδρος του ΒΕΝΙΑΜΙΝ, που είχε υιοθετηθεί στις Η.Π.Α. το 1959 και μένει στο Λος Άντζελες, κατάφερε να μαζέψει 6000 δολάρια.

Το διάστημα αυτό, τα παιδιά έχουν δεθεί μεταξύ τους και με τους «γονείς» τους, έχουν τη δυνατότητα να παίζουν, να κάνουν τα μαθήματά τους και να έχουν άλλες ενδιαφέρουσες εξωσχολικές δραστηριότητες. Άλλωστε, το σπίτι τους το έχει αγκαλιάσει όλη η γειτονιά, προσφέροντας ο καθένας ότι μπορεί και κάνοντας τα παιδιά να νοιώθουν κάθε μέρα και πιο όμορφα. Επιπλέον, υπάρχει και επιστημονική τακτική επίβλεψη-υποστήριξη από παιδοψυχίατρο της πόλης μας.

Βεβαίως, η προσπάθεια δεν σταματάει εδώ. Οι διαρκείς ανάγκες της Παιδικής Στέγης έχουν τους ανθρώπους του ΒΕΝΙΑΜΙΝ σε συνεχή αναζήτηση πόρων και για το λόγο αυτό διοργανώνονται μια σειρά από δραστηριότητες. Το προηγούμενο Σάββατο χοτ-ντογκ και βάφλες που πουλήθηκαν στο κατάστημα plan toys απέφεραν έσοδα στο ΒΕΝΙΑΜΙΝ, ενώ η συνέχεια γίνεται μέσα στο Δεκέμβρη.

Στις 2/12 θα πραγματοποιηθεί επίδειξη μόδας στο μπαρ Queens, στις 10/12 ξεκινά η έκθεση Κόσμημα και Συναρμογή από την Άννα Χατζηελευθεριάδου  στο βιβλιπωλείο Ηλιάτορας, με ένα μέρος των εσόδων να δίνεται για την ΑΓΚΑΛΙΑ. Ακολουθεί παζάρι που διοργανώνει ο ΒΕΝΙΑΜΙΝ στον κεντρικό πεζόδρομο τις ημέρες 12 με 17 Δεκεμβρίου.

Πέραν αυτών των εκδηλώσεων όποιος επιθυμεί να βοηθήσει κάνοντας πιο εύκολο το έργο του συλλόγου, μπορεί να αναλάβει να βοηθήσει με το να γίνει ανάδοχος-υποστηρικτής ενός παιδιού της Αγκαλιάς με τουλάχιστον 25€ το μήνα. Οι νέοι υποστηριχτές μπορούν να γνωρίσουν το παιδί που υποστηρίζουν στις ώρες γνωριμίας κάθε 1η & 3η Πέμπτη του μηνός 5:30 – 7:30μμ

Πρόκειται για συνεισφορά σε ένα πολύπλευρο έργο, με τις ανάγκες να είναι πολλές μεταξύ των οποίων η αγορά ενός μίνι βαν, η πρόσληψη μια «μητέρας» και μιας «θείας» με πλήρη απασχόληση, ενώ αναζητούνται και χώροι τόσο για την ίδρυση νέας ΑΓΚΑΛΙΑΣ, όσο και για τη δημιουργία Τράπεζας Διανομής Τροφίμων.



ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ «ΜΗΤΕΡΑΣ»

(Η Γιώτα είναι η «μητέρα» των τεσσάρων παιδιών της ΑΓΚΑΛΙΑΣ, με 4.5 χρόνια προεργασίας σαν «μητέρα» σε γνωστό φορέα της Αττικής που ασχολείται με την φιλοξενία «παιδιών σε κίνδυνο».)

«Θέλω να συμμεριστώ τη χαρά μου γιατί ο Θεός το 2011 ευδόκησε να συμμετέχω στο πρόγραμμα της ΑΓΚΑΛΙΑΣ στο ρόλο της «μητέρας» τεσσάρων παιδιών.

Τον Οκτώβρη του 2008 χτύπησε το τηλέφωνο. Στη γραμμή ο κ. Χάρης Αναστασίου με ενημέρωσε για το πρόγραμμα ΑΓΚΑΛΙΑ και τον οραματισμό του να δημιουργηθούν Οικογενειακές Εστίες για παιδιά που βρίσκονται σε κίνδυνο. Έκλεισα το τηλέφωνο και δάκρυα χαράς κύλησαν στα μάτια μου. Πηδούσα απ’ τη χαρά μου. Δυο χρόνια μετά από επίπονες προσπάθειες και αρκετά εμπόδια ο ΒΕΝΙΑΜΙΝ έλαβε την άδεια για την ίδρυση και λειτουργία της πρώτης δομής.  Έξι μήνες αργότερα, το Δεκέμβριο του 2010 η ΑΓΚΑΛΙΑ φιλοξενεί την Ανίτα, το πρώτο παιδί.

Μεγάλη εβδομάδα 2011, και ο κ. Χάρης με προσκαλεί στην Κατερίνη για να συμμετέχω στο πρόγραμμα της ΑΓΚΑΛΙΑΣ. Ο Θεός είχε φροντίσει να’ μαι έτοιμη για να δεχτώ την πρόσκληση. Τον Μάιο βρέθηκα κοντά στον κ. Χάρη την κ. Τζοάννα και τη μικρή Ανίτα. Η συμβίωσή μας ευλογημένη!!! Ο ένας στήριζε τον άλλο μέσα στην καθημερινότητα. Η αγάπη του Θεού μας έδινε δύναμη στο νέο αυτό ξεκίνημα.

Παρά τις ελλείψεις και τις δυσκολίες αναζητήσαμε νέα παιδιά. Ο Θεός μας έστειλε τρία αδελφάκια, τη Φιλίτσα 8 ετών, τη Σεμίνα 4 ετών και τον Στράτο 2 χρόνων. Εμπιστευτήκαμε τα πάντα στα Δυνατά χέρια του Κυρίου και το αποτέλεσμα θαυμάσιο!!!

Η προσαρμογή των παιδιών άμεση. Η 8χρονη Φιλίτσα έκπληκτη μου είπε το βράδυ καθώς της έκανα μπάνιο. «Μαμά, κανείς δεν με έχει φροντίσει έτσι». Η 4χρονη Σεμίνα χαιρόταν το σπίτι μας και έπαιζε με χαρά. Ο 2χρονος μικρός Στράτος άπλωνε τα χεράκια του για μια ζεστή αγκαλιά. Η 7χρονη Ανίτα με πολλή αγάπη δέχτηκε τα νέα αδέλφια της και ξεπέρασε τους φόβους της μήπως χάσει ό,τι της είχε δοθεί.  Ο Θεός φρόντισε για τα τρία αδελφάκια με τον καλύτερο τρόπο. Σήμερα, με τη βοήθεια του Θεού χαιρόμαστε που Αυτός μας τα εμπιστεύτηκε.

Όμως, αυτό το έργο χρειάζεται την υποστήριξη όλων μας, ο καθένας ανάλογα με τις δυνατότητές του, είτε με χρόνο είτε με χρήματα. Η ΑΓΚΑΛΙΑ και ο ΒΕΝΙΑΜΙΝ έχουν ανάγκη από τη στήριξή μας, όχι μόνο για να συνεχίσουν να προσφέρουν βοήθεια στα 100 παιδιά που υποστηρίζονται στο οικογενειακό τους περιβάλλον και στα τέσσερα παιδιά της ΑΓΚΑΛΙΑΣ  αλλά και για να αγκαλιάσουν ακόμα περισσότερα.»